درمان کودکان بیش فعال

ديگر نياز نيست كودكان براي افزايش توجه و تمركز و اصلاح بيش‌فعالي داروي شبه اكستازي (ريتالين) را مصرف كنند.
ديگر نياز نيست نگران افت تحصيلي و شيطنت‌هاي خطرناك كودكان ADHDv در مدرسه باشيد.
ديگر نياز نيست از مهماني رفتن يا مهماني گرفتن واهمه داشتهv باشيد و نگران رفتارهاي انفجاري فرزندتان باشيد.

 

دانشمندان ناسا از سال 1960 تكنولوژي نوروفيدبك را براي افزايش توجه و تمركز خلبانان و كاهش اضطراب آن‌ها استفاده نموده‌اند. اين تكنولوژي از سال 1990 براي كاربردهاي درماني مورد استفاده قرار گرفته است.

اين تكنولوژي مبتني بر تمرين و ورزش سلول‌هاي مغزي است. همانطوريكه ورزش بدن مي‌تواند كاركرد اعضاي بدن را بهتر كند، ورزش مغزي نيز باعث كاركرد مناسب مغزي مي‌شود. در صورتي كه قسمتي از مغز كاركرد نامناسبي داشته باشد، دستگاه نوروفيدبك آن را به فرد نشان مي‌دهد، تا با تمرين‌هاي خاصي براي برطرف شدن مشكل اقدام شود.

 

ميزان موفقيت نوروفيدبك

در صورتيكه مشكل فرد به درستي تشخيص داده شود و معين شود كه نوروفيدبك به تنهايي مي‌تواند راه‌گشاي مشكل باشد، مي‌توان اطمينان داد كه با احتمال 100% مشكل فرد برطرف خواهد شد، اما در واقع مشكلات مغزي متأثير از تركيبي از علل مختلف استف بدين لحاظ نوروفيدبك همواره به تنهايي پاسخگوي مشكلات نيست. بطور مثال بعضي از علائم بيش‌فعالي و كم‌توجهي در كودكاني كه ميزان هورمون رشد، يا درصد آهن خون و يا سرب موجود در خون و… به ميزان نرمال نمي‌باشد، ديده مي‌شود. و از طرف ديگر بعضي اوقات درمان بيش‌فعالي و كم‌توجهي بدون توجه به مشكلات خانوادگي غير ممكن است. اين مثال‌ها نشان از پيچيدگي درمان مشكلات عصبي است و براي همين دليل بايد درماني همه‌جانبه براي كليه مشكلات اعصاب و روان به كار گرفت . مرکز چینوَد  به دليل مجهز بودن به كليه خدمات اعصاب و روان براي مشكلات عصبي پكيج‌هايي را طراحي نموده تا موفقيت درمان اين دسته از مشكلات را افزايش دهد.

مقایسه اثربخشی نوروفیدبک ،ریتالین و درمان ترکیبی در کاهش علائم کودکان مبتلا به مبتلا به بیش فعالی /کمبود توجه (ADHD)

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی نوروفیدبک، ریتالین و درمان ترکیبی در کنترل و کاهش علایم ADHD در قالب یک مطالعه آزمایشی تک آزمودنی انجام شد. بدین منظور تعداد ۱۶ نفر از دانش آموزان مبتلا به ADHD نوع مرکب در سه موقعیت درمانی و یک موقعیت فهرست انتظار مورد مطالعه قرار گرفتند. کلیه آزمودنی ها قبل و پس از مداخله با آزمون کامپیوتری Iran TOVA (به عنوان یک آزمون ارزیابی عملکرد مستمر با هدف ارزیابی متغیرهای توجه)، فرم تجدید نظر شده آزمون هوشی وکسلر کودکان (WISC-R) و آزمون کانرز-فرم والدین ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که روش درمان ترکیبی نوروفیدبک به همراه ریتالین موثرتر از هر یک از این روش ها به تنهایی است. میزان اثربخشی نوروفیدبک به اندازه ریتالین بود؛ اگر چه میزان رضایتمندی والدین (که در نمرات پس آزمون کانرز منعکس شده است) از روش نوروفیدبک بیش تر از دارو درمانی بود. نتایج این مطالعه با مطالعاتی که از کاربرد رویکرد های درمانی چند وجهی حمایت می کنند همخوان است. همچنین می توان نتیجه گرفت که نوروفیدبک می تواند در شرایطی که بیمار به دارو پاسخ نمی دهد یا از عوارض جانبی آن رنج می برد به عنوان روش درمانی جایگزین مطرح باشد.